เด็กสมัยนี้ และ ผู้ใหญ่สมัยนี้
posted on 30 May 2011 20:41 by ichimai in DIARYวันเวลาเดินทางอย่างช้าๆ กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามา
กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามาและออกไป♪
กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามาและออกไป♪
ความรู้สึกวันนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความรักเหมือนเพลง แต่ว่าอยู่ๆก็คิดถึงท่อนนี้ขึ้นมา
ตอนนี้กำลังรู้สึก เคือง ไม่พอใจ ไม่สบอารมณ์ และไม่ต้องการทำงานกับคนๆหนึ่ง
จริงๆแล้วคือไม่สามารถทำงานกับเค้าได้เลยจริงๆ
ไม่รู้ว่าเพราะอคติหรือว่าอะไร และไม่อยากอ้างคำว่าช่องว่างของอายุ
ที่นี่ ไม่สามารถทำให้เราคิดว่าเป็นบ้านหรือทำให้รู้สึกรักและผูกพันธ์ได้เลยแม้แต่น้อย
เพราะอะไร ...เราเองก็ให้คำตอบไม่ได้
และถ้าถามคนเก่าที่ออกไป ... เราเชื่อว่าทุกคนจะไม่สามารถตอบได้ทันทีเมื่อได้ยินคำถามนี้แน่นอน
เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิด หรือสิ่งที่เรารู้ว่าทำผิดต้องทำยังไงให้โทษและอารมณ์ที่เกิดขึ้นมันหายไป
เพราะเราไม่คุยกัน เพราะเราต่างไม่เปิดเผย และไม่แสดงออกอย่างตรงไปตรงมา
ได้แต่รับฟังคำพูดที่บางครั้งมันทำร้ายจิตใจอยู่ำพอสมควร
พาร์ทเนอร์เคยบอกไว้ว่าเพราะเมเนอเจอร์ของเราเป็นคนที่ขยันและตั้งใจ
ทุ่มเทและมุ่งมันเพื่อให้งานเสร็จเร็วและผ่านไปได้ด้วยดี
จึงอาจมีบางครั้งที่เค้าพูดจาไม่ถนอมน้ำใจหรือเค้าอาจทำอะไรไ่พอใจก็อย่าไปถือโทษเค้า
เพราะเค้าเป็นคนที่คาดหวังกับคนอื่นไว้สูง
แสดงว่าเราทำให้เค้าได้ไม่เท่าที่หวังจนต้องมาเหวี่ยง อาร์ต และรองรับอารมณ์มาคุทุกครั้งที่เป็นเหรอ
ทำไมเค้าไม่ลองกลับไปสังเกตดูบ้างว่าที่พนักงานลาออกกันนั่นเป็นเพราะปัจจัยอะไรบ้าง
เหตุผลที่เขียนตามจดหมายลาออกน่ะ... มีความจริงอยู่เท่าไหร่กัน
เราเป็นคน เป็นมนุษย์ มีชีวิต จิตใจ
ไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ใคร
ความอดทนที่ผู้ใหญ่สมัยนี้ชอบอ้าง
"เด็กสมัยนี้ไม่มีความอดทน"
งั้นเด็กสมัยนี้ก็ขอพูดบ้าง
การเป็นผู้ใหญ่นี่คือต้องพูดจาดีแต่เฉือนใจคนฟังตลอดใช่ไหม
เด็กสมัยนี้จะได้นำไปใช้ให้ผู้ใหญ่ได้ฟังสิ่งที่ตัวเองพูดออกมาบ้าง
edit @ 30 May 2011 21:03:31 by iCHIMAKI MAI